masamdaki sayfalar

o günler

kendi kendimle değil de hayatla, dünyayla olalı ne kadar uzun zaman olmuş, diyiveriyorum kendime. o an farklılaşıyor yine tüm evren. çok uzun zaman değil bu süreçler, hemen biri diğerine dönüşüveriyor. anladığında hafif gülümsemesi arda kalan. yine büyülü kadın vokaller var bu sıra hayatla birlikteliğime eşlik eden. içhuzurumu yansıttığım uzuvlarım, bazen karışıklıkların gölgesinde kalıveriyor işte. ama şu sıra, o süreçlerden birisi değil. bu oldukça hoş. yine de yıldızlara bakabilmeyi, tepemde binadan başka bişeyler görebilmeyi özlüyorum. öyle bi tatmin yok bu şehirde.